Het Landhuis Elswout is in 1882 in opdracht van Willem Borski III gebouwd, maar na diens overlijden in 1884 nooit voltooid. Alleen de vier gevels, de terrassen en het botenhuis waren op dat moment gerealiseerd. De zus van Borski erfde Elswout, maar zij wilde het niet hebben. Vervolgens heeft 20 jaar lang de wind er letterlijk doorheen gewaaid, totdat het in handen kwam van de gemeente die gordijnen op de ramen schilderde en een nooddak plaatste. Het landhuis fungeerde gedurende een aantal jaren als een timmerwerkplaats. Tijdens de Tweede Wereldoorlog in 1940, werd het landhuis in gebruik genomen door de Duitsers. Zij voorzagen het huis van vloeren en een ‘echt’ dak, waarna het werd ingericht als militaire basis voor het lanceren van V1 bommen met als doelwit onder meer Londen. Na de bevrijding vestigden het J.P. Thijsse Lyceum en later de Zocherschool (waar tuinbouw werd onderwezen) zich in het landhuis. In 1970 komt het ruim 85 hectare grote landgoed Elswout in het bezit van Staatsbosbeheer. Het is Staatsbosbeheer die eind jaren tachtig geïnteresseerden oproept om plannen in te dienen voor de restauratie van Landhuis Elswout. Belangrijk uitgangspunt voor de plannen is dat deze in balans zijn met het openbare karakter van het landgoed zelf. Ruim 300 plannen worden bij Staatsbosbeheer ingediend, waarvan er zestig serieus worden genomen. Maar liefst negen jaar later, hoort Cobraspen Vastgoedontwikkeling BV dat zij 1 van de 4 definitieve gegadigden is. Een half jaar later komt Cobraspen als winnaar uit de bus. Cobraspen wordt gekozen ten eerste omdat ze zich laat leiden door de originele tekeningen van de toenmalige architect Muysken. Een tweede reden is de keuze voor een kantoorbestemming waardoor het gebruik van het landhuis in balans blijft met de openbare bestemming van het landgoed.